Po raz drugi Polska została przyjęta w poczet członków M.O.P.K. Interpol w 1990 roku podczas Sesji Zgromadzenia Ogólnego Interpolu w Ottawie. W wyniku przemian ustrojowych, jakie dokonały się w Polsce po 1989 roku, polska Policja stanęła przed nowymi zadaniami w walce z przestępczością. Pojawiły się nowe rodzaje przestępstw: przestępstwa bankowe, piractwo towarowe i wiele innych. Ponadto ułatwienia w ruchu granicznych wraz z położeniem geograficznym w centrum Europy sprawiły, że zorganizowane grupy przestępcze przemycają przez Polskę skradzione samochody, narkotyki, nielegalnych imigrantów itd.

Polskiej Policji trudno byłoby sprostać nowym wyzwaniom walcząc samodzielnie z narastającą falą przestępczości. Koniecznością stało się nawiązanie szerokiej współpracy z organami ścigania innych państw. Poprzez przynależność do tej Organizacji, polska Policja uzyskała dostęp do jej bogatych zbiorów danych, jak również do nowoczesnego zinformatyzowanego systemu wymiany informacji o globalnym zasięgu. Za pośrednictwem tej sieci polska Policja może bez zbędnej zwłoki kontaktować się z organami ścigania innych państw oraz gromadzić i przetwarzać informacje. Jako członek Interpolu może również przekazywać, wymieniać i zdobywać doświadczenia w zakresie zwalczania przestępczości podczas organizowanych przez Organizację konferencji i szkoleń międzynarodowych.

• zwalczanie przestępczości narkotykowej i zorganizowanej,
• zwalczanie przestępczości ekonomicznej,
• poszukiwanie zbiegłych przestępców,
• zwalczanie terroryzmu i zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego,
• zwalczanie handlu ludźmi.

• opracowywanie i publikowanie listów gończych,
• koordynacja i upowszechnianie najlepszych praktyk i wiedzy specjalistycznej,
• koordynacja bieżących dochodzeń.

• przeciwdziałaniu handlowi kobietami w celu seksualnego wykorzystywania,
• zwalczaniu przemytu ludzi oraz
• wykorzystywaniu seksualnemu dzieci.